Ik plant zaadjes. Misschien groeit er ooit een magisch bos.
De afgelopen weken voerde ik in Zeeland en Brabant gesprekken met mensen die iets willen delen. Een passie, een verhaal, kennis waar een ander iets aan kan hebben, of creativiteit die nu nog vooral thuis aan de keukentafel een plek krijgt. Mensen die hun onderneming willen laten groeien, hun hobby willen uitbreiden of graag met anderen iets willen ontwikkelen, maar nog niet precies weten met wie of hoe.
En iedere keer verbaas ik me weer over hoeveel er te ontdekken valt als je gewoon een gesprek aangaat. Achter iemand die je nog niet of amper kent, blijkt een wereld te zitten waarvan je nog niets wist. Een idee waar iemand al jaren mee rondloopt, een bijzondere vaardigheid, een missie die tijdens het praten ineens voelbaar wordt. Zolang je niets vraagt, kom je daar ook niet achter.
Dat is precies waar Volop Beleving! voor mij begint: bij nieuwsgierigheid naar elkaar en de ruimte om te kijken wat er kan ontstaan.
Er hoeft nog niet overal een plan voor te liggen
Samen met Anja wil ik een programma laten groeien waarin mensen iets kunnen beleven, ontdekken en delen. Creatieve activiteiten, lezingen, losse workshops, groepen die samen iets willen doen en waarschijnlijk ook dingen waar we nu nog helemaal niet aan denken.
Ik heb geen compleet uitgewerkt eindbeeld. Er ligt geen route waarin iedere stap al vaststaat, en ik weet ook niet hoe groot dit uiteindelijk wordt. Wat ik wel weet, is dat er mensen zijn die iets te bieden hebben en mensen die daar plezier, inspiratie of gezelschap in kunnen vinden. Ik wil die mensen bij elkaar brengen en samen onderzoeken wat past.
Misschien begint iemand met één workshop. Misschien vinden een paar mensen elkaar rondom een gedeelde interesse en willen ze vaker samenkomen. Misschien ontstaat er een samenwerking die ook voor hun onderneming iets betekent. Het mag zich ontwikkelen door de mensen die aansluiten, met hun eigen ideeën, mogelijkheden en wensen.
Dat organische spreekt me aan. Ik vind het fijn als er ruimte blijft voor iets wat je vooraf niet had kunnen bedenken.
Ergens bij horen begint soms heel klein
Voor mij gaat Volop Beleving! over meer dan een leuke activiteit op de agenda. Ik hoop dat iemand na een middag naar huis gaat met een nieuw idee, een fijn gesprek of het gevoel: hier zou ik nog wel eens terug willen komen.
Samen iets maken kan een aanleiding zijn om elkaar te leren kennen. Een lezing kan je blik verruimen. Een ontmoeting kan ervoor zorgen dat je je even minder alleen voelt, of dat je merkt dat er mensen zijn bij wie je aansluiting vindt.
Mogen zijn wie je bent klinkt mooi, maar in het dagelijks leven is dat lang niet altijd vanzelfsprekend. We zeggen het gemakkelijk, terwijl er vaak toch allerlei verwachtingen achteraan komen. Hoe je hoort te denken, wat je hoort te vinden, hoe je je hoort te gedragen.
Ik merk dat de hardheid om ons heen me steeds meer raakt. De scherpe opmerkingen, sterke meningen, het uitsluiten van mensen en het gemak waarmee we elkaar beoordelen zonder werkelijk iets van elkaar te weten. Soms lijkt er zo weinig ruimte over voor een rustig gesprek waarin je ook nog van gedachten mag veranderen.
Ik heb het al vaker gezegd: ik hou niet van extremen. Ik hou van een goed gesprek, van daadwerkelijk luisteren en respectvol met elkaar omgaan. Van aardig doen, ook als je verschillend denkt. Ik wil kunnen stilstaan bij wat iemand vertelt, zonder meteen mee te gaan in de onrust en de waan van de dag.
Dat er iets mag veranderen, voel ik steeds sterker. En daar wil ik op mijn eigen manier aan bijdragen.
Ik wil het samen doen
Ik hou van verbinden, inspireren en zelf geïnspireerd worden. Juist door mensen die anders denken, anders leven en andere dingen kunnen dan ik. Daar valt zoveel te ontdekken, als we elkaar die ruimte geven.
Met Anja heb ik daarin een fijne samenwerking. Over veel dingen denken en voelen we hetzelfde, en ook zij heeft een missie en ideeën die ze graag verder wil brengen. Dat maakt het fijn om samen te beginnen, dingen uit te proberen en te kijken wie er wil aansluiten.
Gelukkig kennen we meer mensen die hier iets in herkennen. De afgelopen weken heb ik mooie mensen ontmoet, en ook mensen die ineens zeiden dat ze graag mee willen werken. Daar ben ik dankbaar voor. Een gesprek begint met kennismaken en ergens onderweg komt er een idee op tafel waar we allebei blij van worden.
Soms ontstaat er ook niets. Dan hebben we een gesprek gehad en blijkt dat het op dit moment niet past. Dat is voor mij ook prima. Verbinding laat zich niet afdwingen.
Maar ik voel aan alles dat er zaadjes aan het groeien zijn. Ondanks onze verschillen vinden we elkaar in wat ons bindt: plezier in wat we doen, belangstelling voor anderen en de wens om iets bij te dragen.
Misschien wordt het ooit een bos
Heb ik de juiste manier gevonden? Heb ik de waarheid in pacht? Dat vind ik niet. Ik zoek, probeer, luister en ontdek onderweg. Wat ik wel zie, is dat er iets ontstaat, en dat ontroert en inspireert me.
Het hoeft voor mij niet groots en meeslepend te worden. Als dat ooit gebeurt, mag dat natuurlijk, maar ik kan nu al blij worden van iemand die enthousiast wordt over een idee en zegt: “Daar wil ik aan meedoen.”
Ik wil zaadjes planten. Misschien groeit er ooit een prachtig, magisch bos uit , met allerlei verschillende bomen, onverwachte paadjes en plekken waar mensen graag samenkomen. Hoe dat eruitziet, weten we nog niet. Maar als ik blijf wachten tot iemand anders begint, blijven mijn ideeën vooral ideeën.
Dus ik begin. Samen met Anja en met de mensen die willen aansluiten.
Heb jij een passie, hobby, onderneming of kennis die je graag wilt delen? Wil je een activiteit ontwikkelen, samen iets organiseren of eens bespreken waar jouw ideeën en die van ons elkaar raken? Vraag het me. Je idee hoeft nog niet helemaal uitgewerkt te zijn. Ik hoor graag wat je bezighoudt.
Gewoon een gesprek, van mens tot mens.
Omdat jij het waard bent. En de wereld ook.
Opmerkingen