Vandaag zou hij 64 zijn geworden

Over verlies, goed werkgeverschap en de mens achter de medewerker.

Vandaag zou mijn man, de vader van onze kinderen, 64 jaar zijn geworden.

Zo’n verjaardag blijft een bijzondere dag. Je staat stil bij wie iemand was, bij wat je samen hebt meegemaakt en bij alles wat er sinds zijn overlijden is gebeurd. Maar ook bij wat iemand achterlaat. In onze kinderen. In herinneringen. En in de manier waarop je zelf verdergaat.

Juist vandaag denk ik ook aan hoe hij was als werkgever.

Hij wilde geld verdienen. Natuurlijk. Hij had een bedrijf en daar hoorde een gezonde bedrijfsvoering bij. Maar hij had óók oog voor de mensen die voor hem werkten. Medewerkers konden bij hem terecht. Echt terecht. En regelmatig deed hij meer voor hen dan strikt noodzakelijk was.

Voor hem konden ondernemen en menselijkheid samengaan.

Dat is iets wat ik heb onthouden.

Een verhaal dat eindelijk zijn vorm vond

Al jaren probeer ik mijn leven op papier te krijgen. Er is veel gebeurd en ik voelde dat ik daar iets mee wilde. Toch lukte het niet om de juiste vorm te vinden.

Tot ik dit jaar mijn opleiding bij de Grief Academy afrondde.

Ineens voelde ik het: het moest een managementboek worden. Mijn ervaringen hadden een plek, maar ik wilde vooral iets schrijven waar anderen mee verder kunnen. Door mijn opleiding had ik de kennis en de tools om die verbinding te maken.

Zo ontstond De Mens achter de Medewerker.

Een boek dat nu bij een uitgever ligt. Een managementboek dat organisaties helpt om rouw en verlies te herkennen, het gesprek aan te gaan en duidelijke, transparante en haalbare afspraken te maken met medewerkers.

Mijn stille hoop is dat het eraan bijdraagt dat we op de werkvloer weer beter naar elkaar kijken.

Dat we achter een verzuimpercentage iemand blijven zien die probeert overeind te blijven.

Wat een tabel je niet vertelt

Een organisatie heeft regels nodig. Een cao, wetgeving, afspraken en cijfers geven houvast. Maar ze vertellen niet het hele verhaal.

Een tabel vertelt je niet hoe iemand na een slapeloze nacht toch naar het werk is gekomen. Een verzuimpercentage laat niet zien hoeveel energie het kost om na een ingrijpend verlies een gewone werkdag door te komen.

En soms weet een medewerker zelf nog nauwelijks wat er nodig is.

Dan kan één gesprek verschil maken. Iemand die even de tijd neemt. Die luistert zonder meteen een oplossing klaar te hebben. Die vraagt:

‘Wat maakt het werk op dit moment moeilijk voor je, en wat zou je helpen?’

Zo’n vraag lost het verlies niet op. Maar het antwoord kan wel het begin zijn van een werkbare afspraak.

Menselijkheid vraagt ook om duidelijkheid

Ik verwacht niet dat een werkgever alles oplost. Dat kan niet en dat hoeft ook niet.

Ook een medewerker heeft een aandeel: aangeven wat mogelijk is, behoeften bespreken en afspraken nakomen of tijdig aangeven wanneer dat niet lukt. Voor zover iemand dat op dat moment kan.

Juist daarom zijn heldere afspraken zo belangrijk. Wat lukt er nu? Wat tijdelijk niet? Welke ruimte is er binnen het werk? En wanneer kijken we samen opnieuw?

Menselijkheid en duidelijkheid kunnen elkaar versterken. Een leidinggevende mag betrokken zijn én grenzen aangeven. Een medewerker mag steun nodig hebben én verantwoordelijkheid dragen.

Mijn boek geeft richting aan die gesprekken. Ook wanneer je als directeur, leidinggevende of HR-professional even niet weet welke vraag je kunt stellen.

Wat willen we achterlaten?

Als ik om me heen kijk, maak ik me zorgen over de hardheid waarmee we soms tegenover elkaar staan. Over hoe snel we oordelen, hoe weinig ruimte er soms lijkt voor verschil en hoeveel mensen zich alleen voelen.

Ik mis de verbinding. En ik voel een gedrevenheid om daar iets aan bij te dragen.

In mijn persoonlijke leven, als eigenaar van een eenmanszaak en via de organisaties die ik met mijn werk hoop te bereiken.

Want op een werkvloer komen mensen iedere dag samen. Daar kun je verschil maken. Door aandacht te geven, zorgvuldig te besluiten en te kijken wat iemand nodig heeft om mee te kunnen blijven doen.

Daar hoort voor mij ook een ongemakkelijke vraag bij: moet de hoogste winst altijd vooropstaan? Of durf je soms financiële ruimte te gebruiken om medewerkers meer rust, aandacht of ondersteuning te bieden?

Dat vraagt keuzes. Je kunt niet vooraf garanderen wat die opleveren. Maar hoe je met mensen omgaat, zegt óók iets over de waarde van je bedrijf.

Mijn bijdrage begint hier

Ik kan de wereld niet in mijn eentje veranderen. Ik kan wel verantwoordelijkheid nemen voor wat binnen mijn bereik ligt.

Mijn boek is daar een onderdeel van. Mijn lezingen ook.

Misschien is dat tevens iets wat ik wil nalaten aan mijn kinderen en kleinkinderen: dat je niet machtig of vermogend hoeft te zijn om iets in beweging te brengen. Dat je kunt beginnen met luisteren, met een goede vraag en met de bereidheid om je eigen keuzes te onderzoeken.

Vandaag, op de dag dat hun vader en opa 63 zou zijn geworden, voelt die gedachte dichtbij.

Geld verdienen en goed zijn voor je medewerkers kunnen samengaan. Ik heb het van dichtbij gezien.

Nu wil ik daar zelf iets aan bijdragen.

Kom luisteren op 28 oktober

Op woensdag 28 oktober geef ik mijn allereerste lezing over rouw en verlies bij Anreyo in Roosendaal.

Een avond met herkenning, kaarten, kleine oefeningen en ruimte voor ontmoeting. Over wat verlies met je kan doen en hoe we daar samen aandacht aan kunnen geven. Je bent welkom vanuit persoonlijke belangstelling én vanuit je werk.

Wil je mij eens echt horen vertellen over wat mij drijft? Kom dan luisteren.

Wanneer: woensdag 28 oktober 2026, van 19.30 tot 21.00 uur

Waar: Anreyo, Kortendijksestraat 15, Roosendaal

Bijdrage: €10 per persoon

Aanmelden of meer informatie: app of bel naar 06 29869029, of stuur mij een persoonlijk bericht.

Je bent van harte welkom.

Annemarie van der HeidenSoul, Care & Counseling