Wanneer iets of iemand niet meer past – en waarom kiezen voor jezelf geen egoïsme is

Er zijn van die momenten waarop je het ineens voelt.Niet hard. Niet dramatisch. Maar stil… en helder.

Dit past niet meer.

Afgelopen weekend had ik zulke gesprekken. Met vrouwen.Echte gesprekken. Open. Eerlijk. Zonder masker.

Over relaties. Vriendschappen. Werk. Over blijven… terwijl je eigenlijk al weet dat je weg wilt.

En over dat ene besef dat langzaam binnenkomt:Ik ben mezelf ergens onderweg kwijtgeraakt.

🌸 Het moment dat het begint te schuren

Het gaat niet van de ene op de andere dag.

Het begint klein:

• Je voelt je vaker moe na contact met iemand

• Je past je aan, terwijl je dat eigenlijk niet wilt

• Je zegt “ja”, terwijl alles in jou “nee” zegt

En toch ga je door.

Omdat het vertrouwd is. Omdat je loyaal bent. Omdat je ooit gekozen hebt voor deze plek, deze persoon, deze situatie.

Maar ergens onderweg… ben jij veranderd.

🌊 Te veel gegeven, te weinig ontvangen

Wat ik dit weekend hoorde — en zo herkenbaar voelde —is hoeveel vrouwen geven.

Liefde. Aandacht. Tijd. Zorg.

Zóveel…dat er op een gegeven moment niets meer overblijft voor henzelf.

En dan komt dat pijnlijke inzicht:Als ik zo doorga, raak ik mezelf helemaal kwijt.

Dat is geen zwakte. Dat is wakker worden.

🔥 Kiezen voor jezelf is geen egoïsme

Misschien wel het moeilijkste wat er is:kiezen voor jezelf… terwijl je weet dat het iets of iemand anders raakt.

Want:

• Wat zullen ze denken?

• Doe ik iemand pijn?

• Had ik niet gewoon moeten blijven?

Maar hier ligt de waarheid die vaak vergeten wordt:

👉 Jezelf blijven verliezen om een ander te behouden… is geen liefde

👉 Je grenzen voelen en volgen… is geen egoïsme

👉 Weggaan waar je niet meer past… is geen falen

Het is moed.

Het is dapper. Het is volwassen. Het is trouw zijn aan jezelf.

🌙 Herkenning

Voor mij is dit geen verhaal van “de ander”. Ik herken dit.

Dat punt waarop je voelt:Dit klopt niet meer voor mij.

Dat je nog even blijft…nog even probeert…nog even hoopt dat het weer wordt zoals het was.

Tot je beseft:het wordt niet meer zoals het was. Omdat jij niet meer bent wie je was.

🌾 En dan… wat nu?

Dat is vaak de moeilijkste fase.

Niet meer daar…maar ook nog niet helemaal hier.

Een soort tussenruimte.

Waarin je opnieuw mag voelen:

• Wie ben ik nu?

• Wat heb ik nodig?

• Waar voel ik rust, ruimte, waarheid?

En dat hoef je niet alleen te doen.

💛

Sta jij op zo’n punt? Dat je voelt dat iets of iemand niet meer past…maar nog niet precies weet wat jouw volgende stap is?

Je hoeft het niet alleen uit te zoeken.

In mijn sessies werk ik met je op een manier die verder gaat dan alleen praten. We gaan naar het lichaam, naar het voelen, naar wat er onder de oppervlakte speelt.

Zodat jij weer helder krijgt:wat is van mij… en wat niet meer.

✨ Je bent welkom voor een kennismakingsgesprek✨ Of om te voelen wat een sessie voor jou kan betekenen.....

“Je hoeft niet te blijven waar je ooit thuishoorde,

als je ziel inmiddels ergens anders wil landen.”